دوره 3، شماره 2 - ( پاییز و زمستان 1394 1394 )                   جلد 3 شماره 2 صفحات 14-25 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Memarian A, Abdolmaleki S. Preferential expression of CD200 and Indoleamine 2, 3-dioxygenase-1 (IDO-1) in Acute Myeloid Leukemia Patients with Relapse . Jorjani Biomed J. 2015; 3 (2) :14-25
URL: http://goums.ac.ir/jorjanijournal/article-1-403-fa.html
معماریان علی، عبدالملکی سارا. بیان ترجیهی مولکول های CD200 و ایندول آمین 2و3 دی اکسیژناز-1 (IDO) در بیماران مبتلا به لوسمی میلوئیدی حاد (AML) عود شده. فصلنامه علمی پژوهشی زیست پزشکی جرجانی. 1394; 3 (2) :14-25

URL: http://goums.ac.ir/jorjanijournal/article-1-403-fa.html


مرکز تحقیقات سلولهای بنیادی دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران ، alimemarian@goums.ac.ir
چکیده:   (2679 مشاهده)

زمینه و هدف: یکی از عوامل اصلی پاتوژنز و پیشرفت AML به عنوان یک بدخیمی سیستمیک، نقص در پاسخ های ایمنی از طریق افزایش عملکردهای تنظیمی و مهاری است که می تواند به عنوان یکی از اهداف ایمونوتراپی در درمان این بیماران مورد استفاده قرار گیرد. افزایش بیان مولکول CD200 به عنوان یک مولکول سرکوبگر ایمنی و آنزیم مهار کننده پاسخ های ایمنی به نام اندول آمین 2 و 3 دی اکسیژناز  در برخی از سرطان ها و بدخیمی های هماتوپویتیک در مطالعات جداگانه ای مشاهده شده و همچنین ارتباط آنها با پیشرفت و پیش آگهی بد بیماران AML نشان داده شده است. دراین مطالعه به بررسی همزمان بیان و ارتباط مولکول های CD200 و IDO به عنوان دو فاکتور مهم با عملکردهای نسبتاً مشابه در سرکوب پاسخ های ایمنی، در بیماران AML تازه تشخیص و دچار عود پرداخته شده است.

روش بررسی: در این مطالعه از سلول های تک هسته ای نمونه های خون محیطی 48) PBMCs (بیمار تازه تشخیص و دچار عود مبتال به AML و همچنین 32 فرد نرمال )به عنوان کنترل( استفاده شد. میزان بیان مولکول های CD200 در سطح سلول ها به روش فلوسایتومتری و بیان نسبی ژن 1-IDO در این سلول ها به کمک تکنیک PCR Time-Real مورد ارزیابی قرار گرفتند و نهایتاً جهت انجام آنالیزهای آماری نتایج به دست آمده، از نرم افزار Spss17 استفاده شد .

یافته ها: نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که مولکول های =P (0/CD20002) و=P (0/044 ) 1-IDO ، به طور کامال معنی داری در نمونه های بیماران لوسمیک و خصوصا بیماران AML دچار عود افزایش بیان دارند. مقایسه زیرگروه های FABاین بیماران از نظر بیان CD200 اختالف معنی داری را نشان نداد. درحالی که در مورد مولکول 1-IDO میان زیرگروه های M4 با M3 اختالف کمی دیده شد( 01/0=. P (همچنین مشاهده شد که میان بیان این دو مولکول در تمامی بیماران (55/0= P (0/022=r, و به ویژه گروه بیماران عود شده( 74/0= P (0/009=r , رابطه مستقیم و همبستگی معنی داری وجود دارد، در صورتی که این ارتباط در افراد نرمال دیده نشد.

نتیجه گیری: در مجموع با توجه به افزایش بیان CD200 و 1-IDO و نقش و ارتباط قوی آن ها در بیماران AML عود شده و همچنین ارتباط دوطرفه این مولکول ها با لنفوسیت های reg-T در القاء و پیشرفت این بیماری، به نظر می مجله حکیم سید اسماعیل جرجانی: سال سوم: شماره 4 :پاییز و زمستان94 مقاله پژوهشی رسد سنجش همزمان آن ها جهت بررسی دقیق تر پیش آگهی مفید بوده و مهار همزمان آن ها می تواند جهت تقویت پاسخ ایمنی اختصاصی و اثرات ایمونوتراپی مشخصا در بیماران دچار عود بسیار موثر باشد.

<span lang="FA" style="line-height: 115%; font-family:;" roman";="" new="" "times="" 12pt;="" nazanin";="" b="" roman";"="">

متن کامل [PDF 818 kb]   (750 دریافت)    
نوع مطالعه: تحقیقی | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۹۴/۱۲/۲۹ | پذیرش: ۱۳۹۴/۱۲/۲۹ | انتشار: ۱۳۹۴/۱۲/۲۹

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله زیست پزشکی جرجانی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Jorjani Biomedicine Journal

Designed & Developed by : Yektaweb